अथ स्तोत्रम् — जटाजूटज्वालाज्वलत्पावकाक्षंदिगम्बरं भीमभुजङ्गाभिरामम् ।अहंकारदर्पक्षयं कालकालंभजेऽहं महेशं स्वयं कारणेशम् ॥ १ ॥ सृष्टिस्थितिध्वंसहेतुं प्रचण्डंनिष्कम्पसंकल्पदीक्षापरायणम् ।विघ्नौघवातैरपि नाविचाल्यंव्रतस्थमेकं शरणं प्रपद्ये ॥ २ ॥ विषं पीत्वा लोकहिताय स्थितं तंनिगृह्य दोषान् सुधयाऽभिषिञ्चन्तम् ।तमोगह्वरं तेजसा भासयन्तंनमामि प्रेमस्वरूपं महान्तम् ॥ ३ ॥ इन्द्रियग्रामजयं योगिनाथंमनोनिग्रहैकप्रदीपप्रकाशम् ।जयेंद्रनाम्नोऽपि मदीयहृदिस्थंस्वरूपेण शम्भुं सदाऽहं स्मरामि ॥ ४ ॥ उग्रं तथाऽपि करुणैकसिन्धुंअचलप्रतिज्ञं तपसा दुरापम् ।न मोहः न […]
